W rzeczywistości badania wykazały, że organizm w takich warunkach nie zamarza gwałtownie, nie zagotowuje się krew ani nie wybucha. Śmierć następuje w wyniku całkowitego ubytku tlenu z organizmu. Zakłada się, iż człowiek wystawiony na działanie próżni kosmicznej straci przytomność w przeciągu 9-11 sekund z powodu gwałtownego ubytku tlenu z organizmu. Wstrzymywanie oddechu przyniesie jednak bardziej katastrofalne skutki w postaci rozerwania płuc i dostania się pęcherzyków gazu do opłucnej. Na skutek zmiany ciśnienia w jamie brzusznej w pierwszych kilku sekundach możliwe jest nastąpienie zapaści sercowo-naczyniowej, również prowadzącej do utraty przytomności. Gwałtowny ubytek gazów z żołądka może upośledzić ruchy oddechowe. Występuje również gwałtowne pocenie. Woda na powierzchni jamy ustnej i spoconych częściach ciała zagotuje się. Eksperymenty na zwierzętach wykazały, że w przeciągu minuty może nastąpić migotanie komór serca, jednak w większości wypadków praca serca ustawała po 90 sekundach. Po zatrzymaniu akcji serca próby reanimacji nie przyniosły rezultatu. Śmierć mózgowa następuje po 2 minutach.

Jeśli zdarzy ci się znaleźć poza statkiem kosmicznym bez kombinezonu natychmiast wypuść całe powietrze z płuc, zatkaj usta i nos. Ten zabieg prawdopodobnie da ci kilka-kilkadziesiąt dodatkowych sekund nim utracisz przytomność. Jeżeli zostaniesz uratowany nim ustanie akcja serca to twoje ciało i tak zostanie oparzone (I i II stopnia) od strony nasłonecznionej, zaś w miejscach pozostających w cieniu możesz nabawić się odmrożeń, ale nie martw się, nie zdążą być one poważniejsze zakładając iż nie znajdziesz się zbyt blisko lub daleko słońca. To samo dotyczy promieniowania kosmicznego na działanie którego będziemy zbyt krótko wystawieni.

Autor: ~oRkA