W programie pierwszych igrzysk nowożytnych w Atenach w 1896 r. pojawiała się antyczna konkurencja, rzut dyskiem, który poza Grecją nie był nigdzie uprawiany. Grecy czuli się więc w tej konkurencji niezagrożeni.

Tymczasem niespodziankę sprawił im młody reprezentant USA, Robert Garrett. W Stanach Zjednoczonych uprawiał głównie pchnięcie kulą oraz skoki. Jego profesor z Princeton zachęcił go do wypróbowania swoich sił w rzucie dyskiem.

Garrett sam opracował projekt dysku na podstawie literatury klasycznej i zlecił wykonanie go miejscowemu kowalowi. Niestety dysk ważył ok. 9 kg i Garrett zaniechał myśli o starcie w tej konkurencji.

Po przybyciu na igrzyska okazało się, że dysk, którym rzucają Grecy jest lżejszy niż ten wykonany na wzór antyczny. Przed konkursem jeden z zawodników greckich pokazał Garrettowi jak prawidłowo rzucać dyskiem.

Garrett niewiele myśląc, wziął udział w konkursie i ku zdumieniu Greków rzucił 29,15 m - o 20 cm dalej od miejscowego faworyta, Panagiotisa Paraskevopoulosa. Dało mu to pierwsze miejsce w konkursie i medal olimpijski.

Garrett zwyciężył na tych igrzyskach także w pchnięciu kulą oraz zajął 2. miejsce w skoku wzwyż (ex aequo z Jamesem Connollym) i w skoku w dal.